| تبليغات | X |
زنده یاد استاد خلیل الله خلیلی در زمانی که مامایشان نائب الحکومه هرات(نایب سالار عبدالرحیم خان صافی) بود، چند سالی در هرات به سر بردند. کتاب ارزشمند آثار هرات که در سال ۱۳۰۹ در مطبعه فخریه سلجوقی هرات در ۳ مجلد به طبع رسید یادگار آن دوران است که استاد در آغازین سالهای دهه سوم از زندگی پربار خویش به تدوین آن پرداخته بودند.
سالها پس از این، درست در آخرین سالهای حیات در پشاور پاکستان و در یکی از آخرین سروده های خود با عنوان «عروسان جامه گلگون هرات»، آن زمانی که گمان می کردیم دیگر هرات و رسم و رواج های این شهر و مردم آن پس از حدود هفتاد هشتاد سال فراموش استاد گشته یا حداقل گردی برآنها نشسته، ایشان این چنین هراتی ها را شرمنده خویش ساختند:
بود آنجا کشور همزیستی
کس نگفتی از کجایی کیستی؟
مردمش با همدگر یار و انیس
نی کسی مرئوس آنجا نه رئیس
وصف نان گرم و سرشیرش مپرس
از غلور ترش و غلور شیرش مپرس*
*: غلور ترش و غلور شیر از غذای های محلی هرات هست که به صورت ترید یا تریت خورده می شوند.